- The Rhapsody Story -

บ้างก็บอกว่าคนเราเกิดมาเพื่อชดใช้บาปกรรม

 

แล้วก่อนหน้านี้เราทำอะไรผิดงั้นเหรอ?

 

 

สุดท้ายแล้วมนุษย์ก็เกิดมาและสร้างบาปต่อ...

 

ตั้งแต่เกิด-จน-ตาย

 

กระทั่งบาปของความรู้สึก

บาปที่ทำร้ายผู้อื่น

บาปของการมีชีวิตอยู่จนถึงตอนนี้

 

หนีไม่พ้นหรอกน่ะ

ถ้าต้องตายแล้วเกิดใหม่ละก็ คงจะรู้สึกแย่ไม่น้อยเลย

โลกใบนี้มีเพียงความผิดหลายต่อหลายอย่างที่มากเกินกว่าจะเรียบเรียงได้

 

จู่ๆก็เผลอคิดขึ้นมา

 

ถ้าโลกนี้กลายเป็นแบบใน ฝันร้าย นั่นก็คงดี

 

 

ภาพของโลกใบนี้ที่ฉันเห็นในฝันนั้น

สำหรับฉันในตอนนี้มันไม่น่ากลัวเลยแม้แต่น้อย

 

ได้มองเห็นทุกคนแตกสลายไปต่อหน้าต่อตา

ทั้งแขน ขา ลำตัว หรือกระทั่งใบหน้าก็หลุดออกจากกัน

เหมือนเป็นแค่ก้อนเนื้อจำนวนมากร่วงหล่นอยู่บนพื้น

แต่่ก็ทำได้แค่มองไปในนัยน์ตาที่หวาดกลัวของผู้เคราะห์ร้ายเหล่านั้นอย่างเวทนา

เลือดเปรอะเปื้อนไปทั่วทุกที่ เห็นเป็นซากศพตลอดทาง ไม่ว่าจะมองไปทางไหน

จนถึงตอนนี้ก็ยังจำได้ดี และอดคิดไม่ได้ว่าเพราะอะไรถึงได้ฝันแบบนั้น?

ทำไมถึงเห็นทุกคนเป็นแบบนั้น?

โลกที่เดียวดายนั่นก็ไม่ได้ต้องการเลยแม้แต่น้อย

แต่ก็ไม่ได้ขยะแขยงอะไร ตัวฉันในฝันนั่นไม่ได้รู้สึกไม่ดีสักนิด

 

 

แต่น่าแปลกเนอะ

ฝันเหมือนกันแบบนี้ตั้งสองครั้ง

 

จนก่อนหน้านี้กลัวที่จะหลับตาลงนอน....

 

แต่ถ้าเป็นตอนนี้

โลกที่เต็มไปด้วยความผิดบาปนี้..อยากให้หายไปให้พ้นจากสายตาเหลือเกิน

 

 

 

 

สุดท้ายแล้ว..สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดก็คือ ตัวฉันเอง

ทำไมถึงคิดอะไรแบบนี้ออกมา

ทำไมตอนนี้ถึงเห็นภาพแบบนั้นซ้ำไปซ้ำมาโดยที่ไ่ม่รู้สึกอะไร..

เป็นตัวตนที่น่ากลัวยิ่งกว่าอะไร

ทั้งน่าขยะแขยง น่ารังเกียจ ยิ่งกว่าภาพพวกนั้นเสียอีก..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รึวันนั้นเราอ่านซายะโนะอุตะหว่า........